NIŠKA FILMSKA ČAROLIJA ponovo pleni!

Niš laganim koracima ali sigurno vraća se na mesto koje mu pripada kada je reč o domaćoj filmskoj indrustriji

Foto: Arhiva

 

Nadaleko čuven po filmskom festivalu, nesebičnoj ljubavi prema glumcima i „pokretnim slikama“ koje uvek premijerno zablistaju u gradu na Nišavi, ovaj grad filmskim sladokuscima sve češće nudi i filmove u niškoj produkciji.

Upravo ta nova energija predstavlja Niš u mnogo drugačijem svetlu uz priznanje da se zbog toga izdvaja od drugih gradova. Niška kompanija “City Production” već nekoliko godina grabi krupnim koracima i nalazi svoje mesto na filmskom nebu Srbije. Dokumentarnim i igranim filmovima dokazuje da kvalitet može da se rodi i na temperamentnom jugu Srbije.

Poslednjih godina niška produkcija iznedrila je filmove: “Moj City – Moj Niš”, “Stari Niš, moj Niš”, “Lutajuća srca, arhiv emocija”, “Ceo svet u jednoj dolini” i poslednji u nizu “Moj živoj je mjuzikl”. Svi ovi niški dokumentarno-igrani filmovi imali su svoje premijere na niškom festivalu “Filmski susreti”.

 

Upravo završen film o poznatom niškom glumcu Desimiru Stanojeviću čeka svoju ovogodišnju premijeru na niškoj Tvrđavi.

“Ponosan sam na to što gradu vraćamo stari sjaj značajnog filmskog centra u zemlji. Ovde su počinjali mnogi danas prestižni glumci i imena koja su zlatnim slovima ispisala srpsku kinematografiju. Naša je dužnost da gradu vratimo čarobni filmski sjaj koji Nišlije godinama brižljivo čuvaju. Teško je postati ime u svetu produkcije ali mi znamo gde želimo da stignemo i zato svake godine pružamo više“, kaže producent, Oliver Paunović.

 

Oliver Paunović

 

Da grad podržava novu filmsku energiju koja se rađa dokaz je i upravo najavljeni novi niški festival dokumentarnog filma „City Fest“ koji će biti održan od 3. do 5. septembra na Amfiju u produkciji City Marketing Centra.

Nišlije će tih dana moći da besplatno odgledaju po dva filma za veče i da kasnije uživaju u muzici niških grupa.

 

Foto: NV

 

Ponikli  ili stvarali i živeli u Nišu

Brojni uspešni filmski glumci su rođeni u Nišu, mnogi od njih i godinama stvarali i za sobom ostavili jasan trag u srpskoj kinematografiji.

Kraj Nišave su rođeni: Mića Tatić, Žika Milenković, Dušan Cvetković, Nađa Regin (igrala u dva filma o Džejmsu Bondu, u „Iz Rusije s ljubavlju“ iz 1963. i „Goldfingeru“ iz 964),Mlađa Nedeljković, Dobrica Milutinović, Tanasije Uzunović, Desimir Stanojević, Vasja Stanković, Snežana Nikšić, Predrag Miletić, Vladimir Savčić Čobi, te reditelji Želimir Žilnik i Predrag Antonijević. U Nišu su jedan deo svog života proveli: Milivoje Popović Mavid, Mira Stupica, Eugen Verber, Radmila Savićević, Žiža Stojanović, Velimir Bata Živojinović, Ljubiša Samardžić, Radoš Bajić, Božidar Savićević, ali i reditelji Aleksandar Đorđević i Goran Paskaljević.

 

Niš među prvima na Balkanu

 

Prva filmska projekcija u Srbiji ujedno i na Balkanu organizovana je juna 1896. u kafani, na beogradskim Terazijama. Godinu dana posle prestonice „pokretne slike“ 1897. godine dolaze i u Niš.

Prvi niški stalni bioskop otvoren je pod šatorom na Sinđelićevom trgu 1906. godine, tri leta pre Beograda. Postojeći podaci govore da je u Srbiji pred početak Drugog svetskog rata radilo čak 1514 bioskopa.

Niš oduvek važi za tradicionalno mesto susreta i pre svega druženja glumaca i gledalaca, još od davne 1966. godine, kada je na inicijativu Udruženja slobodnih filmskih glumaca Jugoslavije, sada Udruženja filmskih glumaca Srbije, osnovan Festival glumačkih ostvarenja jugoslovenskog igranog filma „Filmski susreti“, danas nadaleko čuvenog kao Festival glumačkih ostvarenja domaćeg igranog filma „Filmski susreti“. Od tih vremena do današnjih dana, kroz Nišku tvrđavu je prodefilovao na hiljade domaćih i stranih filmskih aktera, uključujući i supružnike Elizabet Tejlor i Ričarda Bartona (Tita iz „Sutjeske“, 1973), koji nisu mogli da dođu u Niš, a da ne svrate i u legendarni restoran „Amerikanac“, stecište glumaca tokom niške filmske smotre, kao i mnogobrojne velikane „sedme umetnosti“ iz ondašnjih socijalističkih država.

 

Niško stvaralaštvo

 

U gradu čiji se ključevi na „Filmskim susretima“ simbolično daruju predsedniku žirija (uvek glumica), koji potom uzvikuje: „Kolege glumci, Tvrđava je naša!“, nastala su ostvarenja Zdravka Šotre: „Zona Zamfirova“ iz 2002. godine (najgledaniji srpski film svih vremena), delo snimljeno po istoimenom romanu Stevana Sremca, uglavnom unutarzidina Tvrđave, i to u formatu 16:9 sa južnjačkim dijalektom u Dolby Digital 5.1 surround zvuku, i „Pljačka Trećeg rajha“ iz 2004, prema scenariju Miodraga Andrića („Ljube Moljca“), sa Draganom Nikolićem i Nikolom Đuričkom u glavnim ulogama. Film „Ivkova slava“ iz 2005, delo istog reditelja iz opusa Stevana Sremca, snimano je većinom u Pirotu, ali je radnja smeštena u oslobođeni Niš s kraja XIX veka, neposredno nakon uspostavljanja železničke trase Beograd-Niš.

Godine 1987. po scenariju Maje Volk, a u režiji Miomira Stamenkovića, klape filma „Lager Niš“, o formiranju prvog koncetracionog logora na prostoru Kraljevine Jugoslavije i istovremeno prvom begu zatvorenika iz ovakve vrste kazamata u okupiranoj Evropi, pale su u muzejskom prostoru Logora „Crveni krst“, u Spomen parku „Bubanj“ i na drugim lokacijama. Dve godine kasnije, u Nišu i okolini je delom sniman i „Sabirni centar“ Gorana Markovića, na tekst Dušana Kovačevića. Nišom kao mestom radnje, ali i snimanjima na autentičnim „meraklijskim“ lokacijama, mogu se pohvaliti i brojni dokumentarci, poput Šotrine „Kraljevine Srbije“ iz 2008. godine.

 

Niški bioskopi danas

 

Niš pamti i one najgore dane za srpsku kinematografiju, kada u gradu nije radio nijedan od postojećih bioskopa.

Danas Nišlije imaju priliku da prate poslednja svetska ostvarenja u najmodernijim salama i bioskopskim komplesksima koji su opremljeni najmodernijom opremom za projekciju fimskih hitova. Tu naravno prednjači Cineplexx sa nekoliko sala sa vrhunskom opremom, zatim bioskop u samom centru “Vilin grad” i nekoliko gradskih sala koje po potrebi postaju bioskopske.

 

Cineplexx Niš

 

Nišlije posebno uživaju u projekcijama na otvorenom koje su organizovane u toku održavanja festivala Nišvil kao i na Nišavskom keju kod spomenika Šabanu Bajramoviću. Ipak najveće uživanje i gušt donosi gledanje domaćih ostvarenja pod vedrim nebom u toku održavanja niškog festivala.

Crveni tepih kojim lebde toalete domaćih filmskih glumica postaje čarobno privlačan za sve ljubitelje ove umetnosti. Tu se se sjati na hiljade Nišlija da tih dana unutar niških zidina proprati sve što je vezano za domaće filmove.

Lane i konačno rekonstruisana letnja pozornica danas pruža užitak više.

Konstantinov grad već godinama teži da dokaže ono što u stvari zaista jeste, spoj modernog i tradicije, kapija na međi Zapada i Istoka, svakodnevnog života i dana provedenih uz slavne glumce…

Niš zasigurno vraća čaroliju filmske umetnosti na svoj niški način, onako kako Nišlije najbolje umeju.

 

Komentariši:

Vaša email adresa neće biti objavljena.Obavezna polja su označena *

*